Almıla - Grup Orhun

Bazı şarkıların insan üzerinde garip etkileri vardır. Kişiden kişiye değişir elbette bu durum. Yani her şarkı her insan üzerinde aynı etkiyi bırakmaz.
Alttaki şarkı da benim yol şarkım:) Nedenini bilmiyorum ama ne zaman başımı cama yaslayıp bu şarkıyı açsam, dışarıda zamanın yavaşladığını hissediyorum... 
Kazayla bir rüzgar esse, bütün dekor değişiyor, şehir yok olup yerini bozkıra bırakıyor...



---
EDIT: 2 saniye sonra yüzümün yanında beliren bir el "iki kişi uzatır mısınız?" der demez hoopp bozkır gitti :)) Senin neyine hayal kurmak. Git işine para kazan hadi bakim...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hayalet Yazar ne ola ki?

Resim
Şimdi sizin kafanızda iki soru var; 1- Hayalet Yazar nedir? 2- Ne yapar? Öhömm.. Cem Yılmaz'dan esinlenerek yaptığım bu berbat girişin ardından, klavyemin döndüğünce anlatayım en iyisi  smile ifade simgesi Hayalet Yazar, bir takma addan ziyade bir meslektir. Valla bak. Gerçi benim "hayalet"liğin başlangıcı farklı oldu da konumuz bu değil. Neyse, farz edelim ki bir blogunuz var, web siteniz var, bir gazetede yazıyorsunuz. Yada kendinizce çok önemli bir hikayeniz var ve bu hikayeyi kitap yada senaryo haline getirmek istiyorsunuz. Belki de belirli aralıklarla basın açıklaması yapmak zorunda olan birisiniz. Iyi güzel de, belki yeteneğiniz yok, belki de çok yetenekli bir yazar olabilirsiniz ama vaktiniz elverişli değil. Tam bu noktada devreye giren şahısa, Hayalet Yazar deniyor. O yazıyor, altında sizin imzanız oluyor. Bunu da sadece ikiniz biliyorsunuz :D Olay bundan ibaret.
Devamı

Gökyüzünden düş'tü bir Hayal(et)...

Resim
Sadece yürüyordu Hayalet. Günlerdir aralıksız yürüyordu ve düşünüyordu. Yola çıktığından beri nasıl garip bir dünya ile karşılaşmıştı böyle. Hayatın kendisi, hayat diye bildiği o kitaplardan ve hikayelerden ne kadar da farklıydı. Hayat gibi insanlar da farklıydı. Çok yürüdü,çok gördü Hayalet. Gördükçe şaşırdı, şaşırdıkça yürümeye devam etti ve yoruldu. Kalabalıklar gördü, garip kalabalıklar…Birbirine benzemeyen ama aslında tıpatıp benzeyen insanlar…Farklı yönlere ama aslında aynı yöne doğru koşturup duran çıldırmış insanlar…Gözlerinden ışıltılar saçanlar, her yere öfkesini kusanlar, kahkahaları sokaklarda çınlayanlar, uzunlar, kısalar, çocuklar, ihtiyarlar, zenginler, yoksullar, hırsızlar, düşkünler, dilenciler… Çeşit çeşit insanlar,çeşit çeşit hayatlar… Hayatlar bambaşkaydı ama tek bir ortak noktaları vardı. Herkes sadece kendi hayatını umursuyordu. Etraflarında başka kimse yokmuş gibi yaşayan bu insan kalabalığı, güneşin doğuşu ile birlikte bir yöne, güneş batarken ise...
Devamı